Holter
Holteronderzoek
Via een Holteronderzoek spoort de cardioloog eventuele afwijkingen op in het hartritme. Een apparaatje (Holterfoon) registreert dan 24 of 48 uur het hartritme. Zo krijgt de cardioloog een goed beeld over een langere periode. In sommige huisartsenpraktijken wordt deze Holterfoon ook gebruikt.
Bij een Holteronderzoek krijgt de patiënt plakkers (elektroden) op de borst. Deze zitten vast aan een apparaatje (recorder) dat de patiënt aan een band of riem om het middel draagt.
De arts beoordeelt met dit onderzoek:
- of iemand een hartritmestoornis heeft
- of de medicijnen voor een ritmestoornis aanslaan
- of het hart soms te weinig zuurstof krijgt
Voor dit onderzoek hoeft de patiënt zich niet speciaal voor te bereiden. De praktijkondersteuner of hartfunctielaborant plakt elektroden op de borstkas. Deze elektroden sluit hij aan op de recorder. Het aansluiten en de instructie over het gebruik duurt ongeveer 20 minuten.
Op de dag(en) van het onderzoek doet de patiënt gewoon wat hij normaal ook zou doen. Hij mag alleen niet douchen, baden of zwemmen. De recorder moet steeds aangesloten blijven, ook ‘s nachts.
Bij klachten moet de patiënt op het knopje van de recorder drukken en in een dagboek de klachten omschrijven en aangeven wat hij aan het doen was.
Dagboek bijhouden
De cardioloog geeft aan de patiënt een dagboek mee. Hij wil weten wanneer de klachten ontstaan en wat iemand op dat moment aan het doen is.
De patiënt schrijft in het dagboek over:
- zijn klachten
- de tijdstippen waarop hij eet
- zijn activiteiten en inspanningen zoals fietsen of traplopen
- het gebruik van medicijnen
Resultaten holteronderzoek
Aan de hand van het hartfilmpje en het dagboek bespreekt de (huis)arts de resultaten van het holteronderzoek.
Soms levert het holteronderzoek voldoende informatie op om een behandeling voor te stellen. Als iemand geen klachten had tijdens het onderzoek, is er soms geen hartritmestoornis te zien. Dan is soms nog een ander onderzoek nodig.
Bron: www.hartstichting.nl